Τη σπουδαία Ελένη Πριοβόλου, συγγραφέα δεκαεπτά παιδικών και τεσσάρων βιβλίων για μεγαλύτερους αναγνώστες, φιλοξενεί για ένα τετραήμερο γεμάτο εκδηλώσεις, παρουσιάσεις και γνωριμία με μικρούς και μεγάλους η Ξάνθη.
Το κάλεσμα έγινε με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου που ήταν την Κυριακή, με πρωτοβουλία του βιβλιοπωλείου «Πυργελή» και των εκδόσεων «Καστανιώτη» και με την υποστήριξη του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Γι’ αυτό άλλωστε και το τετραήμερο αυτό είναι γεμάτο με εκδηλώσεις γύρω από τους μαθητές, ενώ παράλληλα παρουσιάζεται και το τιμημένο με το περσινό βραβείο αναγνωστών τελευταίο μυθιστόρημα της συγγραφέως με τίτλο «Όπως ήθελα να ζήσω».
Ο κύκλος των εκδηλώσεων άνοιξε το πρωί της Κυριακής στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Στέγης Πολιτισμού του δήμου Ξάνθης «Κωνσταντίνος Μπένης», με την παρουσίαση του βιβλίου «Τσόκο Μπλοκ» και συνεχίστηκε το απόγευμα της ίδιας μέρας στη Δημοτική Πινακοθήκη «Χρήστος Παυλίδης» με την παρουσίαση του σπουδαίου μυθιστορήματος. Αξίζει να σημειωθεί ότι αύριο η συγγραφέας θα βρεθεί στην Κομοτηνή, όπου η εκδότρια και διευθύντρια του «ΠτΘ» Τζέκη Κατσαρή-Βαφειάδη θα παρουσιάσει τη σπουδαία συγγραφέα.
Η Ελένη Πριόβολου γεννήθηκε στο Αγγελόκαστρο Αιτωλοακαρνανίας το 1959 και εκεί έζησε τα παιδικά της χρόνια, ενώ ακολούθως σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εργάστηκε στο υπουργείο Οικονομικών. Η γραφή της χαρακτηρίζεται από την αναζήτηση της ευρυθμίας και της καθαρότητας του λόγου και η τάση να αναπαριστά με σύμβολα τον κόσμο, τη στράτευσε από τα μέσα της δεκαετίας του ‘80 στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία και ιδιαίτερα στο παραμύθι. Επίσης, έγραψε το σενάριο της τηλεοπτικής παιδικής σειράς «Η καραβέλα του ουρανού» για το δεύτερο κανάλι της κρατικής τηλεόρασης (σήμερα ΝΕΤ).
Δ. Πυργελή, «Μια πολυμήχανη και πολύτροπη πένα γεμάτη συναίσθημα»
Μιλώντας για την παρουσία της κ. Πριοβόλου στην Ξάνθη, η «οικοδέσποινα» Δήμητρα Πυργελή τη χαρακτήρισε ότι «όχι μόνο χαρά αλλά και τιμή» και δήλωσε: «Το Σάββατο τιμήσαμε την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου, καθώς η πόλη μας με τον πιο όμορφο υποδέχθηκε τη συγγραφέα δεκαεπτά παιδικών βιβλίων, αλλά και τεσσάρων μυθιστορημάτων. Είμαι πολύ μικρή για να μιλήσω για το έργο της, πάντως στην πρωινή παρουσίαση της Κυριακής που έγινε στη βιβλιοθήκη καθήλωσε τα παιδιά αλλά και τους μεγαλύτερους. Είναι ένας αξιοθαύμαστος άνθρωπος με μια πολυμήχανη και πολύτροπη πένα και γεμάτη συναίσθημα. Δεν είναι ότι μπαίνουν περίτεχνα οι λέξεις στη σειρά και δημιουργούν πολύ ωραίες εικόνες, αλλά είναι βιβλία που όταν τα τελειώνεις και τ’ αφήνεις στο ράφι, εξακολουθούν να σε ταξιδεύουν και να γίνονται συνοδοιπόροι στη δική σου ζωή…».
Η κ. Πυργελή μας γνωστοποίησε και το πρόγραμμα της τετραήμερης παρουσίας της συγγραφέως στην Ξάνθη: «Έχουμε την τιμή να την έχουμε για τέσσερις μέρες κοντά μας, αφού ήρθε το Σάββατο και θα μείνει εδώ μέχρι την Τετάρτη. Το πρωί της Δευτέρας θα επισκεφτούμε το γυμνάσιο Ολβίου και τη Λέσχη Ανάγνωσης που σήμερα (σσ. την Κυριακή) το πρωί παρουσίασε το βιβλίο της κ. Πριοβόλου. Θα γίνει και περιήγησή της από τα παιδιά, ενώ το πρωί της Τρίτης θα πάμε στο δημοτικό σχολείο της Σταυρούπολης και το μεσημέρι στο γυμνάσιο. Τέλος, το πρωί της Τετάρτης ακολουθεί το 3ο λύκειο της Ξάνθης. Πλούσιο πρόγραμμα…» είπε με χαρά η κ. Πυργελή. Προσθέτοντας χαρακτηριστικά στη σύντομη εισήγησή της κατά το καλωσόρισμα του κοινού, ότι «οι συγγραφείς δεν είναι άνθρωποι κλεισμένοι σε οχυρά που ψάχνουν να παντρέψουν τις λέξεις για να δημιουργήσουν ένα βιβλίο που θα γίνει ή όχι best seller. Οι συγγραφείς ζουν ανάμεσά μας και αυτό είναι η πηγή της έμπνευσης και της δημιουργίας τους».
Την παρουσίαση της συγγραφέως και του βιβλίου έκανε η Τζοβάνα Φωτακίδου, φιλόλογος στο γυμνάσιο του Ολβίου. Παρουσίασε λεπτομερώς τα πολύ ενδιαφέροντα απάρτια του βιβλίου, ανατέμνοντας όσα το συνθέτουν και λέγοντας μεταξύ πολλών άλλων: «Πολύ δύσκολο το εγχείρημα, είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζω κάτι τέτοιο. Με συνεπήρε το βιβλίο που μου το σύστησε κάποια φίλη ως εκπληκτικό και που είχε απόλυτο δίκιο. Η ανάγνωσή του συνέπεσε με την αρχή της σχολικής χρονιάς και προσπαθούσα να κλέψω χρόνο για να το διαβάσω, κουβαλώντας το πάντα στην τσάντα μου και συνηθίζοντας έτσι στο βάρος του και στο βάρος των ιδεών του... Κάθε φορά που διάβαζα μια ενότητα ένιωθα την ανάγκη να σκεφτώ, να την ξαναδιαβάσω, να γράψω τα προσωπικά μου σχόλια και να συνδέσω πολλά σημεία του με τη σύγχρονη πραγματικότητα». Η κ. Φωτακίδου έκλεισε την παρουσίαση διαβάζοντας εκτενή αποσπάσματα από το βραβευμένο μυθιστόρημα.
Ε. Πριοβόλου, «Κάθε φορά στο ίδιο δίλημμα και τίποτε δεν αλλάζει…»
Συνομιλήσαμε με τη συγγραφέα λίγο πριν την έναρξη της απογευματινής Κυριακάτικης εκδήλωσης. Αφού μας ενημέρωσε γι’ αυτό τον κύκλο εκδηλώσεων που κλείνει με την παρουσία της στην Αλεξανδρούπολη την Πέμπτη και στη Λάρισα την Παρασκευή, η κ. Πριόβολου είπε ότι «εκείνο που κυρίως ενδιαφέρει -λόγω και της πρόσφατης ημέρας παιδικού βιβλίου- είναι οι παρουσιάσεις στα σχολεία και η επαφή με τους μαθητές».
Όσον αφορά στο τελευταίο βιβλίο της, υπογράμμισε ότι «είναι πόθος αλλά και αποτέλεσμα έρευνας χρόνων» και εξήγησε: «Είναι πολιτικό βιβλίο με γλώσσα του 19ου αιώνα κι εδώ ήταν το δύσκολο: η μείξη απλής καθαρεύουσας και δημοτικής για να μπορέσουν να αποδοθούν το κλίμα και ο ρυθμός της ρομαντικής Αθήνας της περιόδου 1870-1890, μιας πολύ δύσκολης περιόδου για την ιστορία. Προέκυψε από την ερευνητική μου διάθεση για το ποιος φταίει σ’ αυτό τον τόπο και για το αν είναι σημερινό το φαινόμενο των χρηματιστηρίων, των τραπεζικών κεφαλαίων, της φτώχειας του απλού λαού, της περικοπής των μισθών και του πελατειακού συστήματος της πολιτικής». Και προσθέτει: «Δεν είναι καθόλου έτσι… Ξεκίνησα την έρευνα από το 1830, ψάχνοντας τις απαρχές και θέλοντας να δω τι έγινε στο νεοελληνικό κράτος που προσπαθούσε να βγει από τον οθωμανικό φεουδαρχισμό και να γίνει σύγχρονο, αστικό, ευρωπαϊκό κράτος. Γιατί δεν έγινε; Κι εκεί βρήκα λοιπόν όλα αυτά τα κακώς κείμενα της πολιτικής ζωής του τόπου και θέλησα να τα κάνω ένα μυθιστόρημα σε συνδυασμό πάντα με τις ανατρεπτικές ιδέες. Το ερώτημα ήταν αν υπήρχαν πρωτοπόροι, φωνές και άνθρωποι στη βουλή που θέλησαν ν’ ανατρέψουν το καθεστώς των ανακτόρων και του πελατειακού πολιτικού συστήματος του δικομματισμού. Η απάντηση είναι ότι υπήρχαν, τους ερεύνησα ως ουτοπιστές εκείνης της εποχής –τους περίφημους αναρχοκοινωνιστές- και βρέθηκα σ’ ένα αδιέξοδο. Με ένα άλλο ερώτημα να αναδύεται: γιατί αφού υπάρχουν αυτές οι δίκαιες κι αληθινές φωνές –με τους φοιτητές να εμβαπτίζονται στις πρωτοπόρες ιδέες- μπαίνουμε κάθε φορά στο ίδιο δίλημμα και δεν αλλάζει τελικά τίποτε σ’ αυτό τον τόπο; Και το μόνο που αλλάζει από καιρού εις καιρό είναι η εξέλιξη της μηχανής…».
«Τι παραδίνουμε τελικά στη νέα γενιά;»
Για βιβλίο-μέρος τριλογίας αλλά και για πολύ ενδιαφέροντα πράγματα αναφορικά με την έρευνα και το ανήσυχο πνεύμα της έκανε λόγο στη διάρκεια της συζήτησής μας η κ. Πριοβόλου, εξηγώντας: «Επειδή το βιβλίο είναι μέρος τριλογίας και επειδή κι εγώ αναπτύσσομαι στο μεταξύ πολιτικά, ιδεολογικά και ψάχνω βαθιά μέσα μου, δίνω κάθε φορά στο επόμενο βιβλίο τη σκυτάλη των πρωτοπόρων ιδεών στην επόμενη γενιά. Την πήρα λοιπόν από τον 19ο αιώνα και τώρα η σκυτάλη των αγώνων πηγαίνει από τον μεσοπόλεμο μέχρι μετά τον εμφύλιο. Και πάλι πέφτω σε τείχος, για να μπορέσω μετά να φτάσω στο 1-1-4, στους Λαμπράκηδες και στο Πολυτεχνείο, όλα αυτά με ερευνητική ματιά ακόμη και στη λογοτεχνική προσπάθειά μου που είναι κι αυτή ερευνητική».
Η συγγραφέας ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει θέσφατο, αλλά μια ερευνητική πορεία στο ν’ ανακαλύψει πράγματα και ταυτόχρονα τον εαυτό της και τις πολιτικές ιδέες της, προσθέτοντας: «Γιατί κι εγώ εμβαπτίστηκα στις πρωτοπόρες ιδέες και τώρα κάνω πίσω… Τι δεν μου άρεσε, ήταν καθεστώς τελικά αυτό που επέλεξα να υπηρετήσω ως πολιτική θέση ή δεν ήταν; Όλα αυτά τα ερωτήματα για να καταλήξω στην γενιά του Πολυτεχνείου, στη γενιά του ‘80, σ’ εμάς. Τι παραδίνουμε τελικά στη νέα γενιά, ιδέες, αγώνες, έναν έντιμο πολιτικό και κοινωνικό βίο ή παραδίνουμε στάχτη;… Και καταλήγουμε στον υπέροχο στίχο του Τάσου Λειβαδίτη που λέει “ελάτε λέω στα παιδιά να φυσήξουμε όλοι μαζί το καρβουνάκι στις στάχτες της ελπίδας”. Αν το φυσήξουμε μπορεί να γίνει αγώνας πάλι απ’ την αρχή».
Όσο για τις περί το βιβλίο εκδηλώσεις, η κ. Πριοβόλου δηλώνει: «Όπου πάω, εκείνο που κάνω είναι αγάπη και φιλίες με τα παιδιά, με τους νέους και με τις λέσχες ανάγνωσης. Αυτοί ήταν που προέκριναν το βιβλίο να πάρει το βραβείο αναγνωστών για το 2010 και από τη στιγμή που έγινε αυτό, πάει πάρα πολύ καλά και τώρα το ανακαλύπτει ο κόσμος. Γιατί πριν δεν ήταν από τα προβαλλόμενα, αλλά κι εγώ έχω βγει απ’ το καβούκι μου αφού οι λέσχες ανάγνωσης με καλούν. Μέχρι τώρα δεν ανήκα σ’ εκείνους που εκτίθενται πολύ στη δημοσιότητα (όχι στον δημόσιο βίο, γιατί εκεί –ως πολίτης- εκτίθεμαι και μάλιστα πολύ)». Αναφορικά δε με τον χώρο των εκδόσεων, η συνομιλήτριά μας τον χαρακτηρίζει «έναν εμπορικό χώρο όπου ο συγγραφέας έχει δευτερεύουσα θέση. Δυσάρεστο, αλλά πρωτεύουσα θέση έχουν οι πάγκοι των βιβλιοπωλείων και το τι πουλάει…».
Κλείσαμε τη συνομιλία μας χαρτογραφώντας το αναγνωστικό κοινό και το κριτήριό του μέσα στις εποχές της εικόνας και των εύπεπτων αναγνωσμάτων, με τη συγγραφέα να λέει: «Η αλήθεια είναι ότι το κοινό έχει κριτήριο. Και όσο το εμπορικό ή όποιο άλλο καθεστώς επιχειρεί να το ανατρέψει, το κριτήριο δεν ανατρέπεται. Ακόμα κι αν οι άνθρωποι για να ξεκουραστούν διαβάζουν ένα βιβλίο lifestyle, τελικά όταν θα πρέπει να βάλουν την υπογραφή τους, τη βάζουν πάντα σε κάτι καλό. Μας εξέπληξε όλους η υπόθεση του βραβείου γιατί υπήρχαν βιβλία πολύ πιο προβαλλόμενα, ανέβηκαν ψηλά στις λίστες, αλλά τελικά το κοινό δεν τα επέλεξε για να δώσει σ’ αυτά το βραβείο των αναγνωστών. Άρα το κριτήριο διαμορφώνεται και από το ίδιο το κοινό και την έρευνά του».
Συντάκτης:Θοδωρής Μπακάλης
e-mail: paratiritis.mpakalis@gmail.com
Εφ. "Παρατηρητής της Θράκης"
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου