αγαπάμε Μαράσια

Οι κάτοικοι των Μαρασίων είναι περήφανοι και πραγματικοί ακρίτες. Ανάμεσα στον Έβρο και στον Άρδα νοιώθουν την ανάσα των Τούρκων, όμως το ηθικό τους δεν κάμφθηκε ποτέ. Τα τελευταία χρόνια βλέπουν λαθρομετανάστες να περνούν από τους δρόμους του χωριού, να κρύβονται λίγα μέτρα από τα σπίτια τους. Πολλές φορές έχουν έρθει αντιμέτωποι και με μακάβρια περιστατικά, καθώς η διέλευση λαθρομεταναστών δεν είναι αναίμακτη. - Το ηθικό τους όμως δεν κάμπτεται -. Κι ας έχουν μείνει λίγοι κι ας έχει γεμίσει με χορτάρια το τσιμεντένιο γήπεδο πετοσφαίρισης κι ας μην έχουν συχνή συγκοινωνία. . . . (Ποια η πολιτική της κυβέρνησης και του Δήμου Ορεστιάδας στις ευαίσθητες αυτές περιοχές;). Όταν ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας πέρασε από το χωριό τους για να πάει στο Φυλάκιο της γέφυρας συγκεντρώθηκαν στους δρόμους για να τον υποδεχτούν. Λίγοι αλλά περήφανοι και με ηθικό ακμαιότατο.